Hastanın Şikayeti

Kendimi hiç hasta hissetmiyorum ama şiddetli zarar görme endişesi yaşıyorum. İhanete uğrayacağım, bana bakıyorlar, beni hedef alıyorlar, insanlar bana karşı diyerek ne rahat uyku uyuyorum ne de rahat dışarı çıkıyorum. Tek başına dışarı çıkınca şiddetli endişeye kapılıyorum. Herkes kötü, herkes zalim. Bazen arkamda biri var hissi oluşuyor. Stajda devamsızlık yaptım. Psikiyatri randevusunda gece uyuyamadım; doktor bana sözlü saldırır diye. Kız arkadaş edinemedim, aldatır, terk eder diye. Kızların çoğunlukta olduğu yerde hızlıca kaçıyorum. Yakın arkadaşlarımdan dahi ihanet göreceğim diye mesafe koydum. Üstüne donuk yüzlüyüm. Hiçbir şey beni güldürmüyor. İsteksizim, kimseyle konuşmak istemiyorum. Hiçbir şeye hevesim yok. Kafam çok karışık. Bugün berbere gittim. Sıramı çalacaklar, berber bana kötü davranacak diye çok korktum. Stajda aleyhime konuşacaklar diye gitmedim. Arkadaşıma sinirlendim, beni hedef alıyor diye. Bazen de kendimi çok üstün, çok edebi, çok başarılı bir bilim insanıymışım gibi, sanki ileride çok param olacak, birçok kız bana aşık olacakmış gibi hissediyorum. İç dünyaya çekildim, sadece iç dünyamı düşünüp müzik dinliyorum. Hareketlerim yavaşladı, yürümem yavaşladı, konuşmam yavaşladı. Sigara, alkol, madde kullanımım yok ama yedi aydır bunları yaşıyorum. Kendimi hiç hasta hissetmiyorum.